Αν έβρεχε δάκρυα
Όταν πεθαίνει μιʼ αγάπη
Αν έβρεχε δάκρυα
Όταν βαραίνουν οι καρδιές
Σʼ ολόκληρη τη γη
Για ένα σαραντάμερο
Δάκρυα πικρά
Θα πνίγανε τους πύργους
Αν έβρεχε δάκρυα
Όταν πεθαίνει ένα...
Αν τα σεντόνια, το στρώμα κι οι τάβλες
ΑΝΑΣΑΙΝΑΝ
–κύκλωναν το κορμί μου–
ίσως να ένιωθα λίγο καλύτερα.
Η μη συντροφιά,
η μη αγκαλιά,
το μη κουράγιο.
Σκατά, πώς να μην...
Οι νεκροί βρομούσαν από ʼνα
μίλι μακριά, ήταν ανελέητο
το τελευταίο καλοκαίρι –
τρυπούσε τους ίσκιους των δέντρων
τις στέγες των σπιτιών.
Φριχτό καλοκαίρι για τους ανθρώπους
μπάσαν τους νεκρούς...
Όλα τα ωραία πράγματα είναι αγάπη.
Η αγάπη για δημιουργία, φαντασία, συναίσθημα, ελευθερία.
Είναι όλα αυτά που θυσιάσαμε στην “λόγική”, στην οργάνωση και στην τεχνική.
Είχες ποτέ...
Θα ‘ρθει καιρός
που θ’ αλλάξουν τα πράγματα
να το θυμάσαι Μαρία
θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε
κρατώντας τη σκυτάλη
Μη βλέπεις εμένα μην κλαις
εσύ είσαι...
Το παιδί
δεν μπορεί να δεχτεί ότι αυτό που του αρέσει τελείωσε.
Γι’ αυτό λέει “πάλι”.
Πάλι
θα ακούσω την ιστορία.
Πάλι
θα πετάξω την μπάλα κάτω.
Πάλι
θα φάω τα ψίχουλα...
Στην παραλιακή Λάπηθο της Κερύνειας, το 1943, ιδρύθηκε ένα από τα πιο πρωτοποριακά κοινωνικά ιδρύματα της Κύπρου: η Αναμορφωτική Σχολή Λαπήθου, γνωστή αργότερα ως...
Υπάρχουν κείμενα που δεν προσπαθούν να σου δώσουν απαντήσεις, αλλά να σου θυμίσουν τη μάχη που γίνεται μέσα σου.
Στο «Χρέος», ο Φαίδωνας Δημητρίου γράφει...
Αρχίζω και μετράω
Ξεκινώντας από μένα
Συνεχίζοντας παρά δίπλα
Τον γείτονα, την γειτόνισσα,
Φίλους γνωστούς και άλλους…
Πόσοι πέταξαν την ψυχή τους στα σκουπίδια
Γιατί πίστεψαν πως δεν είναι καλοί
πως...
