Μη μου μιλάς για κόλασητην έχω ζήσει όλημην μου μιλάς για ουρανούςγια θειο περιβόλι Μη μου μιλάς για τα παιδιάπου ψάχνουνε στους δρόμουςσαν τους αλήτες...

Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών.Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν.Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας.Να φεύγεις!Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς.Να μην παίρνεις τίποτα μαζί,...

Η ελευθερία μου είναι στις σόλεςτων αλήτικων παπουτσιών μου.Φέρνω τον κόσμο άνω κάτω.Μπορώ να σεργιανίσω ότι ώρα μου γουστάρει.Π.χ. την ώρα που βάζετε τις...

Αν κουραστείς απ' τους ανθρώπουςκι είν' όλα γύρω γκρεμισμένα,μην πας ταξίδι σ' άλλους τόπουςέλα σε μένα, έλα σε μένα. Κι αν πέσει απάνω σου το...

Θέλω νὰ φύγω πιὰ ἀπὸ δῶ, θέλω νὰ φύγω πέρα,σὲ κάποιο τόπο ἀγνώριστο καὶ νέο,θέλω νὰ γίνω μία χρυσὴ σκόνη μὲς στὸν αἰθέρα,ἁπλὸ στοιχεῖο,...

Αν έβρεχε δάκρυαΌταν πεθαίνει μιʼ αγάπηΑν έβρεχε δάκρυαΌταν βαραίνουν οι καρδιές Σʼ ολόκληρη τη γηΓια ένα σαραντάμεροΔάκρυα πικράΘα πνίγανε τους πύργους Αν έβρεχε δάκρυαΌταν πεθαίνει ένα...

Αν τα σεντόνια, το στρώμα κι οι τάβλες ΑΝΑΣΑΙΝΑΝ –κύκλωναν το κορμί μου– ίσως να ένιωθα λίγο καλύτερα. Η μη συντροφιά, η μη αγκαλιά, το μη κουράγιο. Σκατά, πώς να μην...

Εἶμαι τόσο κουρασμένος ἀπ᾿ τὰ λόγια τὰ ῾πωμένακι ἀπ᾿ τὰ λόγια ποὺ θὰ ποῦμε κι ἀπ᾿ τοὺς ἄλλους κι ἀπὸ μένακι ἀπ᾿ τὸ κάλεσμα...

Οι νεκροί βρομούσαν από ʼνα μίλι μακριά, ήταν ανελέητο το τελευταίο καλοκαίρι – τρυπούσε τους ίσκιους των δέντρων τις στέγες των σπιτιών. Φριχτό καλοκαίρι για τους ανθρώπους μπάσαν τους νεκρούς...

Σὰ βγεῖς στὸν πηγαιμὸ γιὰ τὴν Ἰθάκη,νὰ εὔχεσαι νἆναι μακρὺς ὁ δρόμος,γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις. Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,τὸν θυμωμένο Ποσειδῶνα μὴ φοβᾶσαι,τέτοια στὸν...