καθώς ο άνεμος ορμάει από τη θάλασσα ξανά
και η στεριά αμαυρώνεται με έκτροπα και ταραχή
να προσέχεις με το ξίφος της επιλογής,
θυμήσου
πως ό,τι ίσως μεγαλοπρεπές
5...
Μόνο όταν φεύγω είμαι ευτυχισμένος.
Όχι ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους, με δρόμους κλειστούς,
μα ανάμεσα στο εδώ και στο εκεί, στο ’να σπίτι ή στ’ άλλο,
και...
Έλα να λυπηθούμε τους εαυτούς μας να θυμηθούμε πως πλούσιοι ήμασταν
μα τώρα διακονιάρηδες που ανταλλάσσουν κέρματα συμπόνοιας γίναμε.
Έλα να συγχωρέσουμε τους εαυτούς μας
η αλαζονεία...
Μη μου μιλάς για κόλαση
την έχω ζήσει όλη
μην μου μιλάς για ουρανούς
για θειο περιβόλι
Μη μου μιλάς για τα παιδιά
που ψάχνουνε στους δρόμους
σαν τους αλήτες...
inΑπό την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών.
Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν.
Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας.
Να φεύγεις!
Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς.
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί,...
Η ελευθερία μου είναι στις σόλες
των αλήτικων παπουτσιών μου.
Φέρνω τον κόσμο άνω κάτω.
Μπορώ να σεργιανίσω ότι ώρα μου γουστάρει.
Π.χ. την ώρα που βάζετε τις...
Στην παραλιακή Λάπηθο της Κερύνειας, το 1943, ιδρύθηκε ένα από τα πιο πρωτοποριακά κοινωνικά ιδρύματα της Κύπρου: η Αναμορφωτική Σχολή Λαπήθου, γνωστή αργότερα ως...
Υπάρχουν κείμενα που δεν προσπαθούν να σου δώσουν απαντήσεις, αλλά να σου θυμίσουν τη μάχη που γίνεται μέσα σου.
Στο «Χρέος», ο Φαίδωνας Δημητρίου γράφει...
Αρχίζω και μετράω
Ξεκινώντας από μένα
Συνεχίζοντας παρά δίπλα
Τον γείτονα, την γειτόνισσα,
Φίλους γνωστούς και άλλους…
Πόσοι πέταξαν την ψυχή τους στα σκουπίδια
Γιατί πίστεψαν πως δεν είναι καλοί
πως...