Ανοικτά παράθυρα
που μου παίρνουν από μέσα
ότι μου απέμεινε.
Δύο κομμάτια δικά μου
και κανένα δικό σου.
Δεν έκλαψα για σένα
μα για τις στιγμές
που παραλίγο να μου χαρίσεις.
Για...
Το αμάξι πήρε δρόμο επιστροφής
Θάψαμε τον Τάσο
Κι ο Τάσος πουθενά
Ούτε νεκρός ούτε ζωντανός
Ήθελα να τρέξω στο σπίτι μου
Να είσαι εκεί
Να έχεις κάνει μια τέλεια...
Όταν ξυπνήσεις το πρωίκαι δε θα βρεις στο πάτωμαχαπάκια, πουλόβερ και σουτιένκαι χτυπήσεις με δύναμη την πόρταχωρίς ν’ ακούσεις πίσω σου το υστερικό μου...
καθώς ο άνεμος ορμάει από τη θάλασσα ξανάκαι η στεριά αμαυρώνεται με έκτροπα και ταραχήνα προσέχεις με το ξίφος της επιλογής,θυμήσουπως ό,τι ίσως μεγαλοπρεπές5...
Μόνο όταν φεύγω είμαι ευτυχισμένος.
Όχι ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους, με δρόμους κλειστούς,μα ανάμεσα στο εδώ και στο εκεί, στο ’να σπίτι ή στ’ άλλο,και...
Η κούνια μου ακουμπούσε στη βιβλιοθήκη, Βαβήλ σκοτεινόν, όπου μυθιστόρημα, επιστήμη, μυθολογία, τα πάντα, η λατινική τέφρα και η ελληνική σκόνη, ανακατευόσαντε. Δεν ήμουν...
Σὲ μερικοὺς ἀνθρώπους ἔρχεται μιὰ μέραποῦ πρέπει τὸ μεγάλο Ναὶἢ τὸ μεγάλο τὸ Ὄχι νὰ ποῦνε.
Φανερώνεται ἀμέσως ὅποιος τὤχειἕτοιμο μέσα του τὸ Ναί,καὶ λέγοντάς...
Έλα να λυπηθούμε τους εαυτούς μας να θυμηθούμε πως πλούσιοι ήμαστανμα τώρα διακονιάρηδες που ανταλλάσσουν κέρματα συμπόνοιας γίναμε.Έλα να συγχωρέσουμε τους εαυτούς μαςη αλαζονεία...
Είμαστε τυχεροί, αυτό λένε πάντα. Το επαναλαμβάνουν δυνατά πολλές φορές μέσα στη μέρα, σαν μάντρα, σαν προσευχή. Τι τυχεροί που είμαστε, λένε και ξαναλένε,...
Σήμερα, όποιος περπατά γύρω από το Μοναστηράκι και την Αρχαία Αγορά δύσκολα φαντάζεται ότι εκεί, ανάμεσα στα μνημεία, στεκόταν κάποτε μία από τις πιο...
