wp-user-p51q

1547 posts

and

0 comments

Charles Bukowski – Μήνυμα

Καθόμουν σε ετούτοτο δωμάτιο για ώρεςδακτυλογραφώντας, και πίνονταςκόκκινο κρασί. Πίστευα πως ήμουνμόνος εκεί.Η πόρτα είναι κλειστήκαι το παράθυρο. Τώρα μια μεγάλη παχιά μύγαάσχημη και μαύρηκάθεται στο...

Οι καουμπόισσες της δύσης – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Μετά τον αμερικάνικο εμφύλιο, πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη μετανάστευση στην ιστορία της χώρας. Χιλιάδες κάτοικοι, έφυγαν από τις πολυσύχναστες ανατολικές πόλεις για να εγκατασταθούν σε...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Μαζεύτηκαν πολλοί γύρω από την πληγή της. Με τη φροντίδα τους την κρατούσαν ανοιχτή – έπαιρναν κι έπαιρναν με το νύχι τους για χέρι και...

Μικρά από τον Gabriel Garcia Marquez

– Πιστεύετε στην έμπνευση; – Ναι. Νομίζω ότι, τουλάχιστον στην περίπτωσή μου, όλα ξεκινούν με έμπνευση. Με κάτι… Το λέμε Άγιο Πνεύμα ή μούσα ή...

Κώστας Βάρναλης – Δε φταίνε οι λαοί όταν μισούνται

Ο Κώστας Βάρναλης περιγράφει τις διώξεις των Ελλήνων της Ανατολικής Ρωμυλίας από τους Βουλγάρους: Τέλη Ιουνίου οι ταραχές ξέσπασαν στην Φιλιππούπολη. Οι εκκλησίες, τα σκολειά...

Friedrich Nietzsche – Γιὰ τη φτώχια τοῦ ὑπερπλούτου

Δέκα χρόνια πᾶνε —,δὲ μἔφτανε καμιὰ σταλαγματιά,κανένα ἀγέρι ὑγρούτσικο, καμιὰ δροσιὰ ἀπ’ Ἀγάπη—μιὰ ἄβροχη χώρα…Τόρα παρακαλῶ ἐγὼ τὴ σοφία μουνὰ μὴ γένει φιλάργυρη σ’ αὐτὴ τὴν...

Serra Pelada – Στην κόλαση του χρυσού – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Το Serra Pelada ήταν χρυσωρυχείο στη Βραζιλία, νότια των εκβολών του Αμαζονίου, στον δήμο Curionópolis. Το 1979, ένα παιδί που κολυμπούσε στις όχθες του ποταμού...

Παραμύθι για τα’ ανθρώπινα συναισθήματα

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη...

Henry David Thoreau – Γιατί πήγα να ζήσω σε μια καλύβα στο δάσος

Πήγα στο δάσος επειδή επιθυμούσα να ζήσω συνειδητά, να αντιμετωπίσω μονάχα τα ουσιώδη της ζωής και να δω αν θα μπορούσα να μάθω όσα...

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Το απλό παιδί που εγώ αγαπώ…

Τ’ απλό παιδί, που εγώ αγαπώ, δεν έζησε στα πλούτη, δεν έχει τρόπους να φερθεί και μήτε να ντυθεί, – μα ’ναι το πιο καλό παιδί,...

Must-read

Μιχάλης Αλμπάτης – Η νόσος των ουρητηρίων

Δεν ήξερε να πει αν τελικά υπήρχε πράγματι ένας μυστήριος ιός που τη συμπεριφορά και τη σκέψη τόσων ανθρώπων χειραγωγούσε ή αν απλά επρόκειτο...

Νάνσυ Αγγελή – Είμαστε τυχεροί

Είμαστε τυχεροί, αυτό λένε πάντα. Το επαναλαμβάνουν δυνατά πολλές φορές μέσα στη μέρα, σαν μάντρα, σαν προσευχή. Τι τυχεροί που είμαστε, λένε και ξαναλένε,...

Παλιά Στρατώνα: Η φυλακή-κόλαση που επέζησε στα ρεμπέτικα

Σήμερα, όποιος περπατά γύρω από το Μοναστηράκι και την Αρχαία Αγορά δύσκολα φαντάζεται ότι εκεί, ανάμεσα στα μνημεία, στεκόταν κάποτε μία από τις πιο...
spot_img