Το σημερινό μας κείμενο, που περιέχει αποσπάσματα από ένα παλαιότερο κείμενο που έγραψα στις αρχές του 2015, έχει να κάνει με τους σκύλους του Αγ. Βερνάρδου, ράτσα που περικλύζεται με πάρα πολλούς μύθους και ιστορίες, ασχέτως πως στις μεριές μας δεν είναι ιδιαίτερα γνωστές.
Οι σκύλοι του Αγ. Βερνάρδου αρχικά ονομάζονταν αλπικοί μολοσσοί και χρησιμοποιούνταν από τους μοναχούς που έμεναν στο πέρασμα του Αγ. Βερνάρδου, στον ορεινό δρόμο των Άλπεων που συνδέει την Ελβετία με την Ιταλία, όπου τους έβαζαν να μεταφέρουν τρόφιμα και άλλα πράγματα, λόγω του ότι ήταν μεγαλόσωμοι και δυνατοί. Μετέπειτα, οι σκύλοι εκπαιδεύτηκαν στις διασώσεις ανθρώπων, που εγκλωβίζονταν στα χιόνια, κάτι που τους έδωσε ιδιαίτερη φήμη αφού οι ιστορίες, που διαδίδονται από στόμα σε στόμα, έπαιρναν μυθικές διαστάσεις.
Αυτός που έδωσε νέα πνοή στις ιστορίες και τους μύθους τους, ήταν ο Βρεττανός ζωγράφος Sir Edwin Henry Landseer, που ήταν γνωστός στο ευρύ κοινό για τους πίνακες του που απεικόνιζαν ζώα. Ο Βρεττανός καλλιτέχνης, το 1831, ζωγράφισε ένα πίνακα με τίτλο “Αλπικοί Μολοσσοί”, όπου απεικόνισε 2 σκύλους που έσωζαν ένα ταξιδιώτη. Στον πίνακα θεώρησε πως θα ήταν ενδιαφέρον, για τους θεατές, αν έβλεπαν πως οι σκύλοι μετέφεραν στο λαιμό τους μια μινιατούρα βαρελιού με μπράντι, έτσι γέννησε τον μύθο πως οι σκύλοι έσωζαν τους ανθρώπους στα χιόνια εφοδιάζοντας τους με αλκοόλ!!
Ένας άλλος μύθος, που πάλι γεννήθηκε από τον Βρεττανό καλλιτέχνη, αφορά το όνομα τους. Τα σκυλιά, όπως ανέφερα και πιο πάνω, ονομάζονταν αλπικοί μολοσσοί ή Baren, λόγω του σώματος τους, αφού στα γερμανικά η λέξη Baren σημαίνει αρκούδα. Ο Sir Edwin Henry Landseer θεώρησε πως είναι πιο ωραίο αν τα ονόμαζε σκυλιά του Αγ. Βερνάρδου στους πίνακες του, έτσι έκτοτε τα ονομάζουμε σκυλιά του Αγ. Βερνάρδου!!
