Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ο μικρότερος κόκκος σκόνης Χωρίς μικροσωματίδια, βακτήρια κι άλλες τέτοιες μαλακίες Θέλω να μην υπάρχει ούτε η παραμικρή ζωή πάνω μου, Να μην σκέφτομαι, να μην βλέπω, να μην νιώθω Να επικρατεί μέσα μου η απόλυτη σιωπή Το απόλυτο τίποτα Μα όταν ξαναγεννηθώ, Θέλω να επιστρέψω ως θεριό ανήμερο, Απ’ αυτά τα μυθικά, όχι μαλακίες !… Να τρέφομαι από σάρκες και αίμα Να τρέφομαι από μίσος και μοχθηρότητα Να επικρατεί το χάος όπου εμφανίζομαι και στο διαιτολόγιό μου να ‘χω μονάχα την κακία του ανθρώπου Να ρίχνω την ιπτάμενη σκιά του κορμιού μου σ’ όποιο γαμημένο έθνος έχει πόλεμο και να αλλάζω τις ισορροπίες υπέρ του αδυνάτου Να κατασπαράζω τα ανθρώπινα κτήνη που ρημάζουν τον πλανήτη για τις τσέπες του πλούτου και το βράδυ πριν κοιμηθώ να πίνω στάλα στάλα το αίμα αυτών που απομυζούν για χρόνια τον ιδρώτα και τα όνειρα των πειναλέων Να είμαι το χάος Να είμαι το απόλυτο κτήνος Βιογραφικό

Ο Θάνος Κατράμης σπούδασε καπιταλισμό στις αρχές του 21ου αιώνα καταλήγοντας να ενισχύσει ιδεολογικά πλέον την αρνητική προδιάθεση απέναντί του. Στις απαρχές του εγκλεισμού λόγω της πανδημίας, αφού δεν πείστηκε για τις ανωμαλίες του συστήματος ολοκλήρωσε ακόμα ένα κύκλο σπουδών, μεταπτυχιακό αυτή τη φορά στον καπιταλισμό.

Έτσι σήμερα ονειρεύεται τέρατα και εκτοξεύει βωμολοχίες.

Δεν πιστεύει σε καμμιά μεταθανάτιο ουτοπία και απεχθάνεται τους προσκυνημένους, τους φασίστες, και τους «τραυματισμένους ποιητές».

Έγραψε 2 ποιητικά έργα τα οποία αποκηρύττει στο σύνολο τους.

Καλλιτέχνης: Francisco Goya