Σὰν ὡραῖες γυναῖκες γυμνὲς τοῦτες οἱ μέρες οἱ καλοκαιρινὲς ὑπάρχουν μὲ τὴ στιλπνότητα τῶν λαμπρῶν σωμάτων, μὲ τὴν ἔκθαμβη προσφορά τῶν, μὲ τὴν ἔντονη περηφάνεια, μ’ ἐκείνη τὴ σταθερότητα που ἔχουν...

Λυπήσου με, Θέ μου, στὸ δρόμο ποὺ πῆρα, χωρίς, ὡς τὸ τέλος, νὰ ξέρω τὸ πῶς, -χωρὶς νά ῾χω μάθει, μὲ μιὰ τέτοια μοῖρα, ποιὸ κρῖμα μὲ...

Αυτό το καλοκαίρι ποιος θα το πάρει; Ποιοι μας αγαπάνε; Κλειστό μαγαζί κλειστό μαγαζί της αγάπης. Κι αυτό το καλοκαίρι φέρνει για μένα μπάνια σ’ αχρησιμοποίητες ακρογιαλιές θαλασσινά ναπολιτάνικα φαγιά...

Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι. Κοντά σου είνε η γαλήνη και το φως. Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη Ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός. Κοντά σου η...

γεννημένοι έτσινα είμαστε έτσικαθώς τα ασβεστωμένα πρόσωπα χαμογελούνκαθώς ο κ.Θάνατος γελάκαθώς οι ανελκυστήρες κόβονταικαθώς τα πολιτικά τοπία διαλύονταικαθώς το αγόρι στο σουπερμάρκετ έχει πτυχίο...

Έλα να πάμε στα καμένα, στον Υμηττό και στην Αυλώνα, πουλιά και πεύκα συλλογίσου ενός καμένου παραδείσου, δέντρα που ήτανε φαντάσου και στη σκιά τους ξεκουράσου.   Έλα και πάρε με...

Οι ναυτικοί στα φορτηγά πάντα μια γάτα τρέφουν, που τη λατρεύουνε, χωρίς να ξέρουν το γιατί, κι αυτή, σαν απ' τη βάρδια τους σχολάνε κουρασμένοι, περήφανη στα...

Αγκάλιασα την αυγή του καλοκαιριού. Τίποτε δεν σάλευε ακόμα στη μετώπη των ανακτόρων. Το νερό ήταν νεκρό. Οι κάμποι των ίσκιων δεν άφηναν το δρόμο...

Ένας ο βίος κι αγύριστος κι όλα του αμετάκλητα ό,τι είπαμε και πράξαμε δε σβήνει ούτε ξεγίνεται μα η μνήμη βολοδέρνει όλο στο κακό. Γιατί ποιος λογαριάζει...

Θέλω να απολογηθώ στις γυναίκες που αποκάλεσα όμορφες πριν τις αποκαλέσω έξυπνες ή γενναίες λυπάμαι που το έκανα να ακούγεται σαν κάτι τόσο απλό όπως αυτό με...