Καθόμουν σε ετούτο
το δωμάτιο για ώρες
δακτυλογραφώντας, και πίνοντας
κόκκινο κρασί.
Πίστευα πως ήμουν
μόνος εκεί.
Η πόρτα είναι κλειστή
και το παράθυρο.
Τώρα μια μεγάλη παχιά μύγα
άσχημη και μαύρη
κάθεται στο...
Μερικοί άνθρωποι έχουν ανάγκη να
είναι δυστυχισμένοι,
σώνει και καλά
θα την βρουν τη δυστυχία
σε οποιαδήποτε κατάσταση
θα εκμεταλλευτούν κάθε ευκαιρία
να επισημάνουν
ακόμη και το παραμικρό λάθος
την απειροελάχιστη έλλειψη
κι...
Επιβιβάζομαι στο αεροπλάνο με τη φιλενάδα μου, τον ηχολήπτη, τον οπερατέρ και τον παραγωγό. Η κάμερα δουλεύει. Ο ηχολήπτης έχει στερεώσει μικρόφωνα πάνω μου...
γεννημένοι έτσινα είμαστε έτσικαθώς τα ασβεστωμένα πρόσωπα χαμογελούνκαθώς ο κ.Θάνατος γελάκαθώς οι ανελκυστήρες κόβονταικαθώς τα πολιτικά τοπία διαλύονταικαθώς το αγόρι στο σουπερμάρκετ έχει πτυχίο...
“Καλή μου” της λέω
“υπάρχουν άντρες εκεί έξω που μαζεύουν ντομάτες, μαρούλια, ακόμα και βαμβάκι,
υπάρχουν άντρες και γυναίκες που πεθαίνουν στον ήλιο,
υπάρχουν άντρες και γυναίκες...
Ο Bukowski έβλεπε τις ανθρώπινες σχέσεις χωρίς πολλές αυταπάτες.
Για εκείνον, ο πρώτος ενθουσιασμός κρατά λίγο. Μετά αρχίζουν να φαίνονται οι αδυναμίες, οι φόβοι, τα...
Στην παραλιακή Λάπηθο της Κερύνειας, το 1943, ιδρύθηκε ένα από τα πιο πρωτοποριακά κοινωνικά ιδρύματα της Κύπρου: η Αναμορφωτική Σχολή Λαπήθου, γνωστή αργότερα ως...
Υπάρχουν κείμενα που δεν προσπαθούν να σου δώσουν απαντήσεις, αλλά να σου θυμίσουν τη μάχη που γίνεται μέσα σου.
Στο «Χρέος», ο Φαίδωνας Δημητρίου γράφει...
Αρχίζω και μετράω
Ξεκινώντας από μένα
Συνεχίζοντας παρά δίπλα
Τον γείτονα, την γειτόνισσα,
Φίλους γνωστούς και άλλους…
Πόσοι πέταξαν την ψυχή τους στα σκουπίδια
Γιατί πίστεψαν πως δεν είναι καλοί
πως...