Ο Bukowski έβλεπε τις ανθρώπινες σχέσεις χωρίς πολλές αυταπάτες.

Για εκείνον, ο πρώτος ενθουσιασμός κρατά λίγο. Μετά αρχίζουν να φαίνονται οι αδυναμίες, οι φόβοι, τα νεύρα και όλα όσα στην αρχή προσπαθούμε να κρύψουμε.

Δεν γράφει για τον έρωτα όπως θα θέλαμε να είναι, αλλά όπως πολλές φορές γίνεται όταν δύο άνθρωποι κουβαλούν ο καθένας τα δικά του μέσα σε μια σχέση.
Σκληρός, υπερβολικός, αλλά σε κάποια σημεία ενοχλητικά αληθινός.

Διάβασε επίσης:
Aldo Carotenuto — Τι είναι σχέση και πού σταματά
Όταν μια σχέση ξεφεύγει από τον πρώτο ενθουσιασμό, αρχίζουν να φαίνονται οι πραγματικές μας ανάγκες, οι φόβοι και όλα όσα μέχρι τότε κρύβαμε.

Κάπως έτσι τις περιγράφει και στο Women, χωρίς να χαρίζει τίποτα σε κανέναν:

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι για τα πανηγύρια, ούτως η αλλιώς. Μονάχα οι πρώτες δύο βδομάδες έχουν κάποια ένταση και ζωντάνια, και μετά τα δύο μέρη χάνουν το ενδιαφέρον τους. Πέφτουν κάτω οι μάσκες, αρχίζουν να εμφανίζονται οι αληθινοί άνθρωποι πίσω από τα προσωπεία: άρρωστοί, βλαμμένοι, τρελαμένοι, εκδικητικοί, σαδιστές, φονιάδες. Η σύγχρονη κοινωνία έχει δημιουργήσει δικό της είδος ανθρώπων, που έτρωγαν ο ένας τις σάρκες του άλλου. Ήταν μια μονομαχία έως θανάτου – σε μια καταβόθρα.