Κάθε φιλί που δίνεται, μα κάθε ανεξαιρέτως
ένα τοις εκατό αποτελείται
από αιωνιότητα
κι όλο το άλλο από τον κίνδυνο
να ’ναι το τελευταίο.
Αλλά και τελευταίο
ακόμα πιο φιλί...
Κανένας δε χαϊδεύει σαν εσένα.
Ο ήλιος μόνο, ο ήλιος ο ζεστός
σε χρόνια παιδικά και ξεχασμένα-
Κανένας δε χαϊδεύει σαν εσένα.
Το χάδι στο κορμί, το χάδι...
Ανοικτά παράθυρα
που μου παίρνουν από μέσα
ότι μου απέμεινε.
Δύο κομμάτια δικά μου
και κανένα δικό σου.
Δεν έκλαψα για σένα
μα για τις στιγμές
που παραλίγο να μου χαρίσεις.
Για...
Το αμάξι πήρε δρόμο επιστροφής
Θάψαμε τον Τάσο
Κι ο Τάσος πουθενά
Ούτε νεκρός ούτε ζωντανός
Ήθελα να τρέξω στο σπίτι μου
Να είσαι εκεί
Να έχεις κάνει μια τέλεια...
Όταν ξυπνήσεις το πρωί
και δε θα βρεις στο πάτωμα
χαπάκια, πουλόβερ και σουτιέν
και χτυπήσεις με δύναμη την πόρτα
χωρίς ν’ ακούσεις πίσω σου το υστερικό μου...
Στην παραλιακή Λάπηθο της Κερύνειας, το 1943, ιδρύθηκε ένα από τα πιο πρωτοποριακά κοινωνικά ιδρύματα της Κύπρου: η Αναμορφωτική Σχολή Λαπήθου, γνωστή αργότερα ως...
Υπάρχουν κείμενα που δεν προσπαθούν να σου δώσουν απαντήσεις, αλλά να σου θυμίσουν τη μάχη που γίνεται μέσα σου.
Στο «Χρέος», ο Φαίδωνας Δημητρίου γράφει...
Αρχίζω και μετράω
Ξεκινώντας από μένα
Συνεχίζοντας παρά δίπλα
Τον γείτονα, την γειτόνισσα,
Φίλους γνωστούς και άλλους…
Πόσοι πέταξαν την ψυχή τους στα σκουπίδια
Γιατί πίστεψαν πως δεν είναι καλοί
πως...
