Ανοικτά παράθυρα
που μου παίρνουν από μέσα
ότι μου απέμεινε.
Δύο κομμάτια δικά μου
και κανένα δικό σου.
Δεν έκλαψα για σένα
μα για τις στιγμές
που παραλίγο να μου χαρίσεις.
Για τα βράδια
που παραλίγο να με πάρεις αγκαλιά
παραλίγο να μου πεις πως με αγαπάς
παραλίγο να υπάρξεις στη ζωή μου.
Tο βιβλίο είναι αφιερωμένο στους ανθρώπους που παλεύουν με τα σκοτάδια τους. Είναι αφιερωμένο σε αυτούς που βγήκαν νικητές, σε αυτούς που προσπάθησαν και σε αυτούς που δεν προσπάθησαν ποτέ.
https://www.youtube.com/watch?v=eHxPArs68Ic
