Όταν πρωτοείδα πίνακες του Jackson Pollock, πριν αρκετά χρόνια, τα έχασα… Δεν ήξερα τι ήταν ακριβώς. Δεν μπορούσα να το προσδιορίσω. Βέβαια, μέσα στην ψυχή μου έχω πάντα ριζωμένο τον στίχο του Bob Dylan “Don’t criticize what you can’t understand” έτσι κρατούσα μια απόσταση μέχρι να τον καταλάβω.
Ήταν ιδιαίτερος άνθρωπος και το έδειχνε ξεκάθαρα. Εξάλλου, ζούσε αρκετά έξω από την συνηθισμένη κοινωνία
“Ο λόγος που είμαι κλεισμένος στον εαυτό μου είναι επειδή οι άνθρωποι γύρω μου είτε με φοβίζουν είτε τους βαριέμαι θανάσιμα”.
Ο Kerouac τον θαύμαζε και τον θεωρούσε ιδιοφυία.
[…] καλλιτέχνες, όπως ο Jackson Pollock, ζωγράφισαν πράγματα που δεν είχαν προϋπάρξει. Όλοι όσοι έχουν παρατηρήσει την απίστευτη χρωματική του φώτιση δεν έχουν το δικαίωμα να μιλούν για μια «παλαβή μέθοδο» του να πιτσιλίζεις και να το ρίχνεις το χρώμα χορεύοντας όπου λάχει.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι μας έμαθε να σεβόμαστε πράγματα που είναι πέραν της αντίληψης μας.
*Γεννήθηκε σαν σήμερα το 1912
