Έρχεσαι στο σπίτι από μια άσχημη μέρα.
Στον καναπέ σκέφτεσαι πόσο χάλια είναι η ζωή σου.
Τα παιδιά δεν σου δίνουν σημασία γιατί απλά δεν τους δίνεις και ‘συ.
Δεν στο ‘πε η μάνα σου ότι τα μικρά είναι καθρέφτες;
Ότι τους δείξεις θα σου δείξουν.
Χτυπάει τηλέφωνο.
Το απαντάς και ήδη κτυπάει δεύτερη γραμμή.
Κουράστηκες,
το ξέρω.
Βλέπεις το κορμί σου στον καθρέφτη.
Πάχυνες.
Μηδέν όρεξη για γυμναστική.
Βασικά,
μηδέν όρεξη για οτιδήποτε.
Κουράστηκες,
το ξέρω.
Θέλεις να κάνεις μια μεγάλη αλλαγή.
Αύριο πρωί κιόλας θα ξεκινήσω.
Έτσι λες συνεχώς…
Βαρέθηκες να λες ψέματα στον εαυτό σου ε;
Κουράστηκες,
το ξέρω.
Φωτογραφία: Francesca Woodman
