Ὅταν μοῦ λείπῃς,
Στὴν πεθαμένη θάλασσα τῆς λύπης
Καράβι ἀσάλευτο ἀπομένω
Μαρμαρωμένο,
Χωρὶς ἀέρα, μὲ ριγμένα τὰ πανιά.

Γύρω ἁπλωμένη ἡ γαληνιὰ
Τρομακτική, μεγάλη
Καὶ πουθενὰ ἀκρογιάλι…

Ζωῆς σημάδι δὲν ἀφήνει
Γλάρου φτερὸ ἢ δελφίνι
Στὴν πεθαμένη θάλασσα τῆς λύπης—
Ὅταν μοῦ λείπῃς.