Αν ήμουν Θεός
και είχα το μυστικό
θα έφτιαχνα
ένα ον ίδιο με σένα.
Θα το δοκίμαζα
(με τον τρόπο του φούρναρη, δηλαδή,
με το στόμα),
κι αν αυτή η γεύση...
Ποτέ άνθρωπος δεν θ' αγάπησε τόσο
στη ζωή του σαν εμένα,
και ποτέ άνθρωπος δεν θ' απόλαψε
τόσο λίγο τον έρωτα σαν εμένα.
Ποτέ άνθρωπος δεν λαχτάρησε τόσο
σαν...
Σ' έχω δε σ' έχω σε κρατώ δε σε κρατώ
ελπίζω δεν ελπίζω
σε ονειρεύομαι
σε πρύμνες καραβιών που μόλις ξεμακραίνουν
να μου απλώνεις τα χέρια
είσαι δεν είσαι...
Κάθε φιλί που δίνεται, μα κάθε ανεξαιρέτως
ένα τοις εκατό αποτελείται
από αιωνιότητα
κι όλο το άλλο από τον κίνδυνο
να ’ναι το τελευταίο.
Αλλά και τελευταίο
ακόμα πιο φιλί...
Κανένας δε χαϊδεύει σαν εσένα.
Ο ήλιος μόνο, ο ήλιος ο ζεστός
σε χρόνια παιδικά και ξεχασμένα-
Κανένας δε χαϊδεύει σαν εσένα.
Το χάδι στο κορμί, το χάδι...
Μόνο όταν φεύγω είμαι ευτυχισμένος.
Όχι ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους, με δρόμους κλειστούς,
μα ανάμεσα στο εδώ και στο εκεί, στο ’να σπίτι ή στ’ άλλο,
και...
inΑπό την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών.
Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν.
Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας.
Να φεύγεις!
Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς.
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί,...
Στην παραλιακή Λάπηθο της Κερύνειας, το 1943, ιδρύθηκε ένα από τα πιο πρωτοποριακά κοινωνικά ιδρύματα της Κύπρου: η Αναμορφωτική Σχολή Λαπήθου, γνωστή αργότερα ως...
Υπάρχουν κείμενα που δεν προσπαθούν να σου δώσουν απαντήσεις, αλλά να σου θυμίσουν τη μάχη που γίνεται μέσα σου.
Στο «Χρέος», ο Φαίδωνας Δημητρίου γράφει...
Αρχίζω και μετράω
Ξεκινώντας από μένα
Συνεχίζοντας παρά δίπλα
Τον γείτονα, την γειτόνισσα,
Φίλους γνωστούς και άλλους…
Πόσοι πέταξαν την ψυχή τους στα σκουπίδια
Γιατί πίστεψαν πως δεν είναι καλοί
πως...