Ήταν σπίτι, ως συνήθως, βυθισμένη κάτω από το πάπλωμά της, παρακολουθούσε την καθιερωμένη σειρά των έξι, όταν ξαφνικά άκουσε τον ήχο του θυροτηλέφωνου. Σηκώθηκε...

Καθόμουν στα σκαλιά της πλατείας. Ήταν το τελευταίο βράδυ, έπειτα από ένα υπέροχο ταξίδι σε μια πόλη που συγγένευε με την ψυχή μου. Μέσα...

Όλα τα θαυμαστικά στον κάλαθο — πού να τα στερεώσω; αφού παντού έψαξα πουθενά δεν βρήκα τον μπελά μου ή μια έστω ανατριχίλα να ανοίγει όλες τις πόρτες και ιδίως αυτή...

Σκοτεινή εποχή. Τα θερμοκήπια πυροδοτούσαν στοιχειά π' αλλάζουν τον άνθρωπο. Η νέα συγκομιδή μαζί με την πείνα την υστερία την περηφάνεια και τους φόβους θα έφερνε κι απροσδόκητους ήρωες. Με νύχια βγαλμένα. Με κορμιά...

Κλεμμένη γνώση θυσία στο βωμό της προσωπικής επίδειξης του ψεύτικου ιδεατού Του εαυτού που ποτέ δεν θα γίνουμε μα που νομίζουμε ότι είμαστε ήδη Ανθρώπινες αδυναμίες Ατέρμονες...

Το επιστολικό διήγημα της Άννας Εμμανουήλ γράφτηκε ως απάντηση στο ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη, Αγαπημένη μου που γράφτηκε για την Μαρία Στούπα. Αγαπημένε μου Ναι, θα...

την αγάπη τη μετράνε με το πόσο υποφέρουν αν πεθάνουν κιόλας τότε μιλάμε για την απόλυτη θέωση την αγάπη τη μετράω με ποιήματα σε αποδείξεις ποτών να ξεχαστώ πιο μη μετρήσιμο...

Μαζεύτηκαν πολλοί γύρω από την πληγή της. Με τη φροντίδα τους την κρατούσαν ανοιχτή – έπαιρναν κι έπαιρναν με το νύχι τους για χέρι και...