Τάφοι λευκοί θα γίνουμε κάποτε.
Μάρμαρο Πεντέλης, λαμπυρίζον,
θα ενδύει τα κορμιά μας.
Ο ήλιος θα γλύφει επίμονα
το σκληρό μας πέτρωμα.
Επιμελώς η βροχή θα ξεπλένει τα πάθη...
Συναντιόμασταν στην Αχαρνών
-Πέμπτη Σάββατο και μισές Κυριακές-
στο ύψος του Αγίου Παντελεήμονα
ή στο γήπεδο τότε που επιτρεπόταν
ακόμα να πίνουμε. Ένα μπουκάλι
Βεργίνα εσύ· ένα εγώ.
Εγώ μαύρο...
Στην υγειά των λίγων,
που ξέρουν να περπατάνε,
δίχως να γέρνουν παθητικά
το σώμα προς τα εμπρός.
Εκείνων που δε συνήθισαν ποτέ
κι όσων δεν «πήγαν με το ρεύμα»
ούτε...
Μαύρο γάλα της αυγής το πίνουμε το βράδυ
το πίνουμε το μεσημέρι και το πρωί το πίνουμε τη νύχτα
πίνουμε και πίνουμε
σκάβουμε έναν τάφο στους αιθέρες...
Ό,τι ξέρεις ξέρω. Ο Μίκης αγαπούσε παράφορα τον Αλκίνοο Ιωαννίδη. Μια μέρα, ο Μίκης αγόρασε έναν παπαγάλο. Αποφάσισε να του μάθει να τραγουδάει Αλκίνοο....
αν τα πράγματα περικλείουν μια άπειρη τάξη
αν ο Καντίνσκι ήξερε γιατί βάζει θαυμαστικό
αν ο πατέρας σου είναι οι σελήνες
αν σαν πνεύμονας περιπλανιέσαι μέσ’ τη...
Στην παραλιακή Λάπηθο της Κερύνειας, το 1943, ιδρύθηκε ένα από τα πιο πρωτοποριακά κοινωνικά ιδρύματα της Κύπρου: η Αναμορφωτική Σχολή Λαπήθου, γνωστή αργότερα ως...
Υπάρχουν κείμενα που δεν προσπαθούν να σου δώσουν απαντήσεις, αλλά να σου θυμίσουν τη μάχη που γίνεται μέσα σου.
Στο «Χρέος», ο Φαίδωνας Δημητρίου γράφει...
Αρχίζω και μετράω
Ξεκινώντας από μένα
Συνεχίζοντας παρά δίπλα
Τον γείτονα, την γειτόνισσα,
Φίλους γνωστούς και άλλους…
Πόσοι πέταξαν την ψυχή τους στα σκουπίδια
Γιατί πίστεψαν πως δεν είναι καλοί
πως...
