Αρθούρε! On t’ appela pas Jean! Το 1854 γεννήθηκες βλαστημώντας στη Σαρλβίλ Στρώνοντας έτσι το δρόμο για την αποτρόπαια φονικότητα των Αρδενών. Πώς να μη το σκάσει ο...

Αυτά που μ’ αρέσουν είναι η μοναξιά μου. Δεν σιμώνει κανένας. Χρόνια τώρα περνάω τις ώρες μου συντροφιά με κάτι μεγάλες μισοσβησμένες νωπογραφίες, εικόνες...

Ἑλένη Σ. Λάμαρη, 1878-1912 Ποιήτρια καὶ μουσικός. Ἐπέθανε μὲ τοὺς φριχτώτερους πόνους στὸ σῶμα καὶ μὲ τὴ μεγαλύτερη γαλήνη στὴν ψυχή. ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Πόση ἡσυχία δωπέρα βασιλεύει! Οἱ τάφοι λὲς...

Κοίτα που γελάμε σ’ αυτή τη φωτογραφία! Και δεν είν’, ξέρεις, πολύ παλιά. Είναι δύσκολο να πιστέψω πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνιας, είναι δύσκολο να...

Εγώ στη θέση σου θα με αγαπούσα,θα τηλεφωνούσα,δεν θα έχανα χρόνο,θα μου έλεγα ναι. Δεν θα είχα ενδοιασμούς,θα δραπέτευα. Θα έδινα αυτό που έχεις,αυτό που έχω,για...

Δὲ καρτερῶ τὸ θάνατο, εἶνε βαριὰ ἡ ψυχή μου. Δέ μου ταιριάζει ἀγέρωχα νὰ σβήσω, ξαφνικά. Μ᾿ ἔδεσε ἡ μνήμη στὸ ἅρμα της καὶ μὲ τὴν...

Ὅταν μοῦ λείπῃς,Στὴν πεθαμένη θάλασσα τῆς λύπηςΚαράβι ἀσάλευτο ἀπομένωΜαρμαρωμένο,Χωρὶς ἀέρα, μὲ ριγμένα τὰ πανιά. Γύρω ἁπλωμένη ἡ γαληνιὰΤρομακτική, μεγάληΚαὶ πουθενὰ ἀκρογιάλι... Ζωῆς σημάδι δὲν ἀφήνειΓλάρου φτερὸ...

Γυρίζουν τὸ κλειδὶ στὴν πόρτα, παίρνουντὰ παλιά, φυλαγμένα γράμματά τους,διαβάζουν ἥσυχα, κι ἔπειτα σέρνουνγιὰ τελευταία φορὰ τὰ βήματά τους. Ἦταν ἡ ζωή τους, λένε, τραγῳδία.Θεέ...

Ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνιασὰν πλησιάζουν τὰ Χριστούγεννα(αὐτός) ὁ νεκρὸς γεννιέται μέσα μουδὲ θέλει δῶραδὲ θέλει χρήματαπάγο καὶ χρόνιαχιόνια καὶ πάγοσκισμένα ροῦχαἀχνὰ παπούτσιαὁ χρυσὸς νεκρὸςθὰ...

Ναι. Έτσι είναι όπως τα λες.Άμα ψάξεις βαθιάβρίσκεις σπίτια δίπαταπούχουν στο κατώι πύλινα δοχείαλίγη ώρα μακρυά απ’ τη θάλασσακαι κοψοχρονιάς.Και στο βουνό είν’ όμορφαμε...