Το 1953, ένα χρόνο πριν τον θάνατό της, ένα από τα πόδια της ακρωτηριάστηκε λόγω γάγγραινας. Καθώς περίμενε να πραγματοποιηθεί η επέμβαση, η Frida Kahlo έγραψε στον Diego Rivera  το εξής γράμμα χωρισμού.

Μεξικό,

1953

Αγαπητέ μου κύριε Ντιέγκο,

Σας γράφω αυτό το γράμμα από ένα δωμάτιο νοσοκομείου πριν με βάλουν στο χειρουργείο. Θέλουν να βιαστώ, αλλά έχω αποφασίσει να το τελειώσω πρώτα, γιατί δεν θέλω να αφήσω τίποτα ημιτελές. Ιδιαίτερα τώρα που ξέρω τι σκοπεύουν να κάνουν. Θέλουν να πληγώσουν την υπερηφάνειά μου κόβοντας μου το πόδι. Όταν μου είπαν ότι θα ήταν απαραίτητο να ακρωτηριαστούμε, τα νέα δεν με επηρέασαν όπως όλοι περίμεναν. Όχι, ήμουν ήδη μια ακρωτηριασμένη γυναίκα όταν σε έχασα, ξανά, για την αμέτρητη φορά ίσως, και όμως επιβίωσα.

Διαβάστε επίσης:
Frida Kahlo: Η μοναξιά ενός διαφορετικού παιδιού
Πριν γίνει η Frida Kahlo που γνωρίζουμε, υπήρξε ένα παιδί που πάλεψε με την αρρώστια, τη μοναξιά και την ανάγκη να φτιάξει έναν δικό του κόσμο για να αντέξει.

Δεν φοβάμαι τον πόνο και το ξέρεις. Είναι σχεδόν έμφυτο στη φύση μου, αν και ομολογώ ότι υπέφερα, και πολύ, όταν με απάτησες, κάθε φορά που το έκανες, όχι μόνο με την αδελφή μου αλλά και με τόσες άλλες γυναίκες. Πώς κατάφεραν να ξεγελαστούν από σένα; Πιστεύεις ότι ήμουν έξαλλη με την Κριστίνα, αλλά σήμερα ομολογώ ότι δεν ήταν για εκείνη. Ήταν για μένα και για σένα. Καταρχάς για μένα, αφού ποτέ δεν κατάφερα να καταλάβω τι έψαχνες και ψάχνεις, τι σου προσφέρουν εκείνες που δεν μπορούσα εγώ. Ας μην ξεγελιόμαστε, Ντιέγκο, σου έδωσα ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό να προσφερθεί και το ξέρουμε και οι δυο μας. Αλλά ακόμα, πώς καταφέρνεις διάβολε να γοητεύεις τόσες γυναίκες όταν είσαι ένα τόσο άσχημο κτήνος;

Ο λόγος που γράφω δεν είναι για να σε κατηγορήσω για κάτι περισσότερο από ό,τι έχουμε ήδη κατηγορήσει ο ένας τον άλλον σε αυτή τη ζωή και σε όσες άλλες σφαγμένες ζωές. Είναι επειδή μου κόβουν το πόδι (καταραμένο πράγμα, πήρε αυτό που ήθελε τελικά). Σου είπα ότι νιώθω ημιτελής για πολύ καιρό, αλλά γιατί στο διάολο πρέπει και όλοι οι άλλοι να το ξέρουν; Τώρα η αποσύνθεσή μου θα είναι προφανής σε όλους, για να τη δεις κι εσύ… Γι’ αυτό σου το λέω πριν το ακούσεις από κάποιον άλλον. Συγχωρέστε με που δεν πήγα στο σπίτι σου να στο πω προσωπικά, αλλά δεδομένων των συνθηκών και της κατάστασής μου, δεν μου επιτρέπεται να φύγω από το δωμάτιο, ούτε καν να πάω στην τουαλέτα. Δεν είναι η πρόθεσή μου να προκαλέσω λύπηση σε σένα ή σε κανέναν άλλο, και δεν θέλω να νιώσεις ένοχος. Γράφω για να σε ενημερώσω ότι σε απελευθερώνω, σε ακρωτηριάζω. Να είσαι ευτυχισμένος και ποτέ ξανά να μην με αναζητήσεις. Δεν θέλω να ακούσω νέα σου, δεν θέλω να ακούσεις τίποτα από μένα. Αν υπάρχει κάτι που θα ήθελα πριν πεθάνω, αυτό θα ήταν να μην ξαναδώ το καταραμένο σου άθλιο πρόσωπο να περιφέρεται γύρω από τον κήπο μου.

Διαβάστε επίσης:
Frida Kahlo – The Wounded Deer: Ο πόνος σαν αυτοπροσωπογραφία
Ένα ακόμη βλέμμα στη ζωή και την τέχνη της Frida Kahlo, εκεί όπου ο έρωτας, το σώμα και ο πόνος έγιναν εικόνες που έμειναν στην ιστορία.

Αυτό είναι όλο, τώρα μπορώ να πάω να με κομματιάσουν με ησυχία.

Αντίο από κάποιον που είναι τρελός και σφοδρά ερωτευμένος μαζί σου,

Η Φρίντα

Η επιστολή περιλαμβάνεται στο βιβλίο Letters of Note: Love