Ο Francis Bacon για την ομορφιά

Η αρετή είναι σαν μια πολύτιμη πετρά, που δείχνει καλυτέρα σε εάν απλό κόσμημα και σίγουρα η αρετή είναι καλύτερη σε ένα σώμα που είναι καλοφτιαγμένο, αλλά χωρίς λεπτά χαρακτηριστικά, και επιβλητικό μάλλον παρά όμορφο. Ούτε παρατηρείται γενικά, ότι οι πολύ ωραίοι άνθρωποι διαθέτουν κατά τα άλλα εξαιρετική αρετή. Είναι σαν η φύση να προσπάθησε περισσότερο να αποφύγει κάποιο λάθος, παρά να δημιουργήσει το τέλειο. Και γι’ αυτό αποδεικνύονται ικανοί, αλλά χωρίς μεγάλο και υψηλό πνεύμα, και μελετούν τους τρόπους συμπεριφοράς μάλλον, παρά την αρετή.

Αλλά αυτό δεν είναι πάντα αλήθεια διότι ο Αύγουστος Καίσαρ, ο Τίτιος Βεσπασιανός, ο Φίλιππος ο Ωραίος της Γαλλίας, ο Εδουάρδος Δ’ της Αγγλίας, ο Αλκιβιάδης των Αθηνών, ο Σάχης Ισμαήλ Σοφή της Περσίας, ήταν όλοι υψηλά και μεγάλα πνεύματα, και εν τούτοις οι ωραιότεροι άνδρες των καιρών τους.

Στην ομορφιά, τα χαρακτηριστικά έχουν μεγαλύτερη σημασία από το χρώμα, και μια ευγενική και ευχάριστη έκφραση είναι πιο σημαντική από τα χαρακτηριστικά. Αυτή είναι το σημαντικότερο μέρος της ομορφιάς, που ένας πίνακας δεν μπορεί να εκφράσει, κι όχι μόνο, αλλά ούτε καν μπορεί να διακρίνει κανείς, την πρώτη φορά που αντικρίζει το ζωντανό άνθρωπο

****************************************

Βλέπει κανείς πρόσωπα που, αν εξετάσεις τα χαρακτηριστικά τους ξεχωριστά, δεν θα βρεις ούτε ένα καλό, κι όμως όλα μαζί είναι ωραία. Αν είναι αλήθεια, ότι το κύριο μέρος της ομορφιάς είναι η ευγενική έκφραση, σίγουρα δεν είναι θαύμα που πρόσωπα μεγαλύτερης ηλικίας φαίνονται πολλές φορές πιο αξιαγάπητα: pulchrorum autumnus pulcher, διότι κανένας νέος άνθρωπος δεν μπορεί να θεωρηθεί ωραίος, παρά αν του συγχωρηθεί αυτό που του λείπει, και επιτραπεί στη νεότητά του να αναπληρώσει το έλλειμμα.

Η ομορφιά είναι σαν τα καλοκαιρινά φρούτα, που χαλάνε εύκολα, και δεν μπορούν να κρατήσουν και, ως επί το πλείστον, οδηγεί σε μια άσωτη νεότητα, και μια ωριμότητα λίγο αμήχανη: αλλ’ όμως, πάλι, σίγουρα, αν φωτίζει ένα πρόσωπο, κάνει τις αρετές να λάμπουν και τα ελαττώματα να ντρέπονται.

 

Απόσπασμα από το βιβλίο Τα δοκίμια

Μετάφραση: Σπύρος Φέγγος

Καλλιτέχνης: Button Moon

Google
Κάντε το Perithorio προτεινόμενη πηγή στην Google

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Chris Pinturicchio
Chris Pinturicchio
Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής και να παίξει στην Juventus. Τελικά, δεν τα κατάφερε να παίξει ούτε στην ομάδα του χωριού του!
Μοιραστείτε το
Tags

Featured

Λάμπουσα: Η σχολή της Λαπήθου που έδινε μια δεύτερη ευκαιρία στα παιδιά

Στην παραλιακή Λάπηθο της Κερύνειας, το 1943, ιδρύθηκε ένα από τα πιο πρωτοποριακά κοινωνικά ιδρύματα της Κύπρου: η Αναμορφωτική Σχολή Λαπήθου, γνωστή αργότερα ως...

Φαίδωνας Δημητρίου – Χρέος

Υπάρχουν κείμενα που δεν προσπαθούν να σου δώσουν απαντήσεις, αλλά να σου θυμίσουν τη μάχη που γίνεται μέσα σου. Στο «Χρέος», ο Φαίδωνας Δημητρίου γράφει...

Πόσες ψυχές πετάξαμε

Αρχίζω και μετράω Ξεκινώντας από μένα Συνεχίζοντας παρά δίπλα Τον γείτονα, την γειτόνισσα, Φίλους γνωστούς και άλλους… Πόσοι πέταξαν την ψυχή τους στα σκουπίδια Γιατί πίστεψαν πως δεν είναι καλοί πως...

Τελευταία Άρθρα

Διαβάστε επίσης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ