Η ιστορία διαδραματίστηκε στην Στοκχόλμη της Σουηδίας, στις 23 Αυγούστου του 1973.
Ο Jan-Erik “Janne” Olsson, που ήταν με άδεια από την φυλακή, μπήκε στην τράπεζα Kreditbanken για να την ληστέψει.
Η αστυνομία κλήθηκε άμεσα, μέσω κρυφού συναγερμού.
Προετοιμασμένος, παρόπλισε τον αστυνομικό που ανταποκρίθηκε και πήρε για όμηρους 4 άτομα.
Τα νέα διαδόθηκαν πολύ γρήγορα έτσι πλήθος κόσμου ήταν έξω από την τράπεζα περιμένοντας να δουν την εξέλιξη.
Οι αρχές θέλησαν να διαπραγματευτούν για να βρεθεί λύση. Αυτός ανταποκρίθηκε ζητώντας να του φέρουν ένα παλιό του φίλο, τον Clark Olofsson, που ήταν φυλακή, μαζί με 3 εκατομμύρια σουηδικές κορώνες και μια Ford Mustang για να διαφύγει.
Θεωρήθηκε απίθανο ο Olofsson να είχε κάποια σχέση με την ληστεία έτσι αποφάσισαν να τον φέρουν ώστε να χρησιμοποιηθεί σαν επικοινωνιακός σύνδεσμος. Μαζί του έδωσαν και ότι άλλο ζήτησε με την προϋπόθεση πως θα άφηνε τους όμηρους ανενόχλητους και δεν θα τους έπαιρνε μαζί του.
Μέσα στην τράπεζα, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Ο Olsson απέκτησε ένα περίεργο δεσμό με τους όμηρους. Ντάντευε την Kristin Enmark να κοιμηθεί γιατί έβλεπε εφιάλτες ενώ έδινε κουράγιο στην Birgitta Lundblad που δεν μπορούσε να μιλήσει με τους δικούς της μέσω τηλεφώνου. Επιπλέον, έδωσε το δικαίωμα στην Elisabeth Oldgren να περπατάει όπου ήθελε αφού ένιωθε κλειστοφοβία.
Όλα αυτά ήταν άγνωστα στους αστυνομικούς μέχρι που μπήκε μέσα ένας για να ελέγξει ότι όλοι ήταν καλά. Πρόσεξε ότι οι όμηροι ήταν πολύ άνετοι με τους ληστές.
Αυτό που τους μπέρδεψε περισσότερο όμως ήταν όταν ο πρωθυπουργός της χώρας έλαβε τηλεφώνημα από την Enmark “ [..] εμπιστεύομαι πλήρως τον Jan-Erik “Janne” Olsson. Δεν μας έχει κάνει κακό […] φοβόμαστε περισσότερο την αστυνομία […]”.
Οι διαπραγματεύσεις με τους κατάδικους δεν προχώρησαν έτσι 6 μέρες αργότερα η αστυνομία έριξε δακρυγόνα αναγκάζοντας τους να παραδοθούν.
Αν και κάλεσαν τους όμηρους να βγουν πρώτοι, αυτοί προτίμησαν να βγουν όλοι μαζί μπας και πυροβολήσουν τους ληστές.
Στην πόρτα, οι όμηροι αγκαλιάστηκαν και φιλήθηκαν με τους ληστές δίνοντας υποσχέσεις ότι θα βρεθούν ξανά.
Το περίεργο γεγονός ερευνήθηκε από ακαδημαϊκούς και το φαινόμενο, όπου οι όμηροι συνδέονται ψυχολογικά με τους απαγωγείς τους, ονομάστηκε Σύνδρομο της Στοκχόλμης.
