Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Eisenhower, ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την εξωτερική πολιτική μιας και οι εσωτερικές φυλετικές διαμάχες, ο ψυχρός πόλεμος και η σοβιετική προπαγάνδα επηρέαζαν την διεθνή φήμη της χώρας.
Βλέποντας το όλο σκηνικό σαν μάχη ιδεών, οι υπεύθυνοι θέλησαν να δώσουν μια νέα πνοή στην αμερικανική πολιτιστική διπλωματία, έτσι το 1956, το υπουργείο πρόσλαβε διάφορους μουσικούς της τζαζ όπως ο Duke Ellington, Dizzy Gillespie, Dave Brubeck, Louis Armstrong και Benny Goodman ώστε να γίνουν πρεσβευτές της χώρας, στο εξωτερικό, προκειμένου να βελτιώσουν την εικόνα της.
Η επιλογή των μουσικών δεν ήταν τυχαία αφού η σύνδεση της τζαζ μουσικής με τους αφροαμερικανούς καθώς και τις φυλετικές μικτές μπάντες της, χρησίμευε ως επίδειξη φυλετικής ισότητας και αρμονίας.
Διαβάστε επίσης: Σε μια άλλη σκοτεινή περίοδο της ιστορίας, η jazz βρέθηκε ξανά στο κέντρο της πολιτικής και της ιδεολογίας, αυτή τη φορά απέναντι στη ναζιστική κατοχή: Η Jazz και η ναζιστική κατοχή – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ
Η πρώτη περιοδεία ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1956 και διήρκεσε 10 εβδομάδες. Επικεφαλής ήταν ο Dizzy Gillespie με μουσικό διευθυντή τον Quincy Jones. Εμφανίστηκαν σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου της Ελλάδας, της Ασία αλλά και της Νότιας Αμερικής. Η περιοδεία τους ήταν απόλυτα επιτυχής έτσι έδωσε το πράσινο φως για την συνέχιση των περιοδειών.
Στην επόμενη περιοδεία, επικεφαλής ήταν Benny Goodman όπου ταξίδεψε για 7 εβδομάδες στην Νοτιοανατολική Ασία, τον Δεκέμβριο του 1957. Η δική του τουρνέ ήταν πολύ σημαντική αφού συναντήθηκε και με τους ηγέτες των χωρών. Προωθούσε την ιδέα ότι ο ρατσισμός στην Αμερική είχε ήδη ηττηθεί! O Goodman, επειδή ήταν παιδί εβραίων μεταναστών, από την Ρωσία, προσπάθησε να κερδίσει πρόσκληση για περιοδεία στη Σοβιετική Ένωση αλλά δεν τα κατάφερε.
Τέλος, το 1958, περιόδευσε το κουαρτέτο του Dave Brubeck, μαζί με τον Louis Armstrong, σε Ανατολική Γερμανία, Πολωνία, Αφγανιστάν, Πακιστάν, Σρι Λάνκα, Τουρκία, Ελλάδα, Ινδία, Ιράν και Ιράκ.
Ο Brubeck, ήταν ο μόνος που ήταν επικριτικός σχετικά με την εμπειρία του από την περιοδεία.
Οι περιοδείες των πρεσβευτών της τζαζ επηρέασαν τους μουσικούς, σε νέα μουσικά στυλ, έτσι είχαμε το άλμπουμ του Duke Ellington Far East Suite, το άλμπουμ του Dave Brubeck Jazz Impressions of Eurasia, την σύνθεση του Dizzy Gillespie Rio Pakistan και άλλα.
Δεν γνωρίζω αν οι πρεσβευτές της τζαζ κατάφεραν να αλλάξουν την εικόνα της Αμερικής αλλά σίγουρα χάρισαν απλόχερα την μαγεία τους.
