Εψές ο ψύλλος έψαλλε

Τζιη η φτίρα καλονάρκα (φτίρα – ψείρα, καλονάρκα – κρατούσε το ρυθμό μουρμουριστά)

Τζιαι ένα φτωχό καλοηρήν (καλόγερος)

αντίερον εδάκκαν (αντίερον – αντίδωρο, εδάκκαν – δάγκωνε)

ρε φτωχό καλοήρην

το τζιερί σου πούντο; (τζιερί – κερί, πούντο – που είναι;)

Το τζιερίν εν εις τη μέλισσαν

η μέλισσα θέλει φτερόν

το φτερό εις τον ατόν (αετός)

Ο ατός θέλει φτώμα (σκοτωμένο ζώο)

το φτώμα εις τον βοσκόν

Ο βοσκός θέλει φιλί

το φιλί εις την κοπέλα

Η κοπέλα θέλει σκάρπες (παπούτσι)

οι σκάρπες στον σκαρπάρη

Ο σκαρπάρης θέλει τρίσσιες (τρίχες)

οι τρίσσιες εις τον σοίρον (χοίρο)

Ο σσοίρος θέλει κριτάριν (κριθάρι)

Το κριτάρι στον γεωργό

Ο γεωργός θέλει  υνίν (τα σίδερα του αρώτρου που μπαίνουν στο χώμα)

το υνίν στον κωμοδρόμο

Ο κωμοδρόμος θέλει κάρβουνα

Τα κάρβουνα στον πεύκο

Ο πεύκος θέλει λαμπρόν (φωτιά)

Το λαμπρόν εις την καντήλα

Η καντήλα θέλει λάϊν (λάδι)

το λάϊν στην ελιά

Η ελιά θέλει νερό

το νερό στον ποταμό

Ο ποταμός θέλει σάσμα (φτιάξιμο)

Τζιαί η κκελέ σου θέλει σπάσμα! (κκελέ – κεφάλι, σπάσμα – σπάσιμο)

Μου θυμίζει έντονα τα παιδικά μου χρόνια. Το παιχνίδι των λέξεων, σε συνδυασμό με το αστείο τέλος, μου έφερνε ιδιαίτερο γέλιο.