Σήμερα θα ασχοληθούμε με τρίχες!
Οι μπούκλες στα μαλλιά ξεκίνησαν από πολύ παλιά. Χρησιμοποιούσαν 2 λαβίδες όπου τις θέρμαιναν και μ’ αυτές έδεναν τις τρίχες πάνω. Όσον αφορά το ίσιωμα, γινόταν με διάφορα χημικά προϊόντα. Και στις 2 περιπτώσεις, αν και είχαν επιθυμητά αποτελέσματα, κατέστρεφαν το μαλλί.
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε στις αρχές του 1870 από τον γάλλο κομμωτή Marcel Grateau όπου πειραματιζόταν ώστε να βρει τρόπο να χτενίζει τις γυναίκες χωρίς να τους χαλά το μαλλί.
Η πατέντα που σκέφτηκε δεν είχε ιδιαίτερες διαφορές με τα σημερινά σίδερα μαλλιών. Κατάφερε και βρήκε 2 πλάκες από μέταλλο, όπου όταν ζεσταίνονταν στους σωστούς βαθμούς δεν χαλούσαν την τρίχα.
Το εργαλείο που σκαρφίστηκε έκανε και τις 2 δουλειές, δηλαδή για ίσιωμα και για μπούκλες. Μετέπειτα βγήκαν πολλά παρόμοια όπου έκαναν την κατασκευή του καλύτερη.
Την δεκαετία του 1960, ξεκίνησε μια νέα “μόδα” όπου τα ίσιωναν με το σίδερο που σιδέρωναν τα ρούχα. Όπως θυμάται η μητέρα μου, έβαζαν μια ψαρόκολλα πάνω από το μαλλί, ώστε να μην καεί η τρίχα και με την ίδια φιλοσοφία που σιδερώνεις τα ρούχα, σιδέρωναν τα μαλλιά τους.
Αυτή η πρακτική χρησιμοποιείται ακόμη σε κάποιες χώρες, διότι δεν έχουν όλοι την πολυτέλεια να πηγαίνουν σε κομμωτήρια ή να έχουν σίδερα κομμωτικής. Το πρόβλημα με την συγκεκριμένη πρακτική ήταν και παραμένει ο φόβος για εγκαύματα.
